Page content
We ‘nodigden’ vijf reuzen uit om met ons mee op reis te gaan: Emmi Pikler, Janusz Korczak, Loris Malaguzzi (Reggio Emilia), Thomas Gordon en Carol Dweck. Vijf reuzen, noemen we ze. Je vindt hun gedachtegoed terug in onze pedagogische visie.
Alle reuzen zijn me dierbaar. Ze hebben veel met elkaar gemeen, en vullen elkaar ook prachtig aan. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik twee favorieten. Emmi Pikler en de vaste en groeimindset van Carol Dweck hebben een speciale plek.
Pikler, omdat ze ons laat zien hoe je met respect omgaat met de allerjongste kinderen. Dweck, omdat zij laat zien hoe overtuigingen invloed hebben op ontwikkeling, leergierigheid en veerkracht, op elke leeftijd. Ja, zelfs tot ver voorbij de 99.
Emmi Pikler leert ons dat baby’s al competente mensen zijn. Dat vraagt iets van ons: rust, ruimte en echt respect voor het kind. Daarom werken we met materialen die uitnodigen tot ontdekken, laten we kinderen vrij bewegen en verschonen we met onverdeelde aandacht.
De tekst gaat verder onder de foto.
Het maakt de dag niet alleen mooier voor het kind, maar ook voor ons. Want er is weinig zo ontroerend als een baby die met volledige concentratie een voet probeert te pakken of een speeltje van de ene hand naar de andere laat gaan. Pikler helpt ons vertragen en echt zien wat er gebeurt.
En dan Carol Dweck. Zij houdt ons scherp.
Kijken we naar kinderen (én collega’s, én onszelf) vanuit een vaste mindset, ‘dit kind kan dat gewoon niet’, of vanuit een groeimindset?
Elke dag krijgen we de kans om kinderen te laten ervaren dat proberen leren is. Dat fouten maken mag. En dat ontwikkeling geen rechte lijn is.
Dweck herinnert ons eraan dat woorden ertoe doen. Een simpel “Wat heb je hard gewerkt” kan al het verschil maken.
De andere reuzen, Korczak met zijn kinderrechten en kinderparticipatie, Malaguzzi met zijn honderd talen en Gordon met zijn verbindende communicatie, reizen natuurlijk ook met ons mee.
Om ervoor te zorgen dat onze pedagogische visie niet alleen iets op papier is, hebben we onze pedagogische richtlijnen vertaald naar onze pedagogische bloem. Zo krijgen onze uitgangspunten iedere dag een plek in de praktijk.
En trouwens, bij mij ligt het pedagogisch beleidsplan niet in een la, maar zit het altijd in mijn tas. Het is mijn kompas. En dankzij onze reuzen wijst dat kompas me elke dag de juiste weg.
